வகுப்புவாத வன்முறையின் புதியகலை: உற்பத்தி செய்யப்பட்ட கலவரம்

             டெல்லியிலிருக்கின்ற திரிலோக்புரி, பவானா, ஓக்லா மஜ்னு கா தில்லா ஆகிய பகுதிகளில் ஏற்பட்ட மதவெறிக் கலவரமானது உடனடி அரசியல் லாபத்திற்காக வகுப்புவாத வன்முறையை கட்டமைப்பதில் ஏற்பட்டுள்ள வளர்ச்சியை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. வகுப்புவாதிகளால் உருவாக்கப்படுகிற மதவெறி உணர்வுதான் கலவரத்தை நீண்ட தொலைவிற்கு முன்னெடுத்துச் சென்றுள்ளது. இத்தகைய கலவரங்களைக் கட்டுப்படுத்துவது கடினமான ஒன்றாகியுள்ளது. இப்புதியமுறை கலவரங்களுக்கான சூழலை உருவாக்கி, இரு சமூகங்களை வன்முறையில் ஈடுபடவைத்து, வன்முறைக்கு வகுப்புவாத சாயத்தை வழங்குகிறது சங்பரிவாரம். சமூக மேம்பாட்டுக்கான ஆய்வு மையத்தில் பணிபுரிகின்ற முனைவர் கிலால் அஹமதுவின் கருத்துப்படி, இது வன்முறைத் தீயை பற்றவைப்பதற்காக, நன்கு சிந்தித்து வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வெளிப்புறத்திட்டம் என்கிறார். குஜராத் வன்முறைக்குப் பின்பு போலித்தனமான பண்பாட்டு தன்மையோடு மூன்றுவிதமான முக்கிய குணங்கள் வகுப்புவாத வன்முறையில் மேலெழுந்துள்ளன. அந்த மூன்று குணங்களைப் பொருத்தவரையில் ஒன்று அணிதிரட்டுவது 2 வது துவக்கத்தில் கலவரத்தை வரையறுத்த நிலையில் இருக்க வைப்பது, இறுதியாக மதவெறிப் பரப்புரையை புகுத்துவது ஆகியனவாகும். திரிலோக்புரி, பவானா வன்முறைகளை பொறுத்தவரை துவக்கத்தில் வகுப்புவாதச் சாயத்தன்மை இல்லை. தனது அரசியல் சுயலாபத்திற்காக மதவெறி சாயத்தை இந்துத்துவா வகுப்புவாதிகள் பூசினர்.

இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் கலவரத் தீ பரவுவதை தடுத்திடுவதற்கு காங்கிரஸ் கட்சியையும், ஆம் ஆத்மியையும் யார் தடுத்தது என்று தெரியவில்லை. ஆம் ஆத்மி கட்சியை பொருத்தவரை, திரிலோக்புரி கலவரத்தில் எந்தவொரு முதன்மையான நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளவில்லை. தற்போதைய நிகழ்வுகளுக்கு எல்லாம் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒரு நிலையான முன்முடிவு இருப்பதாக சமத்துவ ஆய்வு மையத்தின் இயக்குனரான ஹர்லம் மாந்தர் விளக்கியுள்ளார். ஒரு நிலையான முன்முடிவினை கையில் வைத்துக்கொண்டு சங்பரிவார் அமைப்புகள் தனது அரசியல் இலாபநோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்காக கலவரத்தை கட்டவிழ்த்துவிடுகிறார்கள். அதன் முதல் நடவடிக்கை ஆகத்தான் இரண்டு சமூகத்தினருக்கிடையே முரண்பாட்டிற்கானச் சூழலை உருவாக்குகிறார்கள். தேசப் பிரிவினையின் போது கூட நிலையான வகுப்புவாதக் கலவரத்தின் அலையானது வழிபாட்டுத் தளங்களைச் சுற்றி அசைந்து கொண்டிருந்தது. திரிலோக்புரியின் உள்பகுதியில் இருக்கின்ற மசூதியின் அருகே கொஞ்சதூரம் தள்ளி ஒரு மாதாகி சௌகி நடத்தப்பட்டது. அத்தகைய வழிபாடு நடக்கிறபோது மேற்கண்ட மசூதியை நோக்கி அந்த சுற்றளவில் ஒலிபெருக்கியை வைத்து பிளாக் - 20 ல் மிகுந்த சத்தத்துடன் கூடிய வழிபாடு நடத்தப்பட்டது. இத்தகைய தற்காலகமாக அமைக்கப்பட்ட கோவில்கள் திருவிழாவிற்குப் பின்பும் அகற்றப்பபடாத சூழலில் உணாச்சிகள் அதிகமாகி, சச்சரவுகள் பரவுகிறது. ஆனால் தற்காலகமாக அமைக்கப்பட்ட கோவில்கள் அகற்றப்படாமல் நிரந்தரமாக இருந்துவிடுகிறது. 

சுதந்திரமாக சாராயம் விற்பனை செய்யக்கூடிய காலனியில் குடித்திருந்த இரண்டு குடிகாரா்களிடையே ஏற்பட்ட மோதலுக்கு போதுமான அளவில் வகுப்பவாத தீயைப்பற்ற வைத்து வகுப்பவாத சாயம் பூசப்படுகிறது. இந்தப்பிரச்சினையானது சௌகியை ஒரு முஸ்லீம் இளைஞன் அசுத்தப்படுத்தி விட்டதாக பரவியதும், திரண்ட கூட்டம் செங்கற்களைக் கொண்டு வந்து எறிய  ஆரம்பித்தது. அந்த குடியிருப்பின் குறுகிய சந்துக்களிலிருந்து நீண்ட அளவில் செங்கற்கள் விசப்பட்டன. சில கடைகள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன. இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்துமே திட்டமிட்டு உற்பத்தி செய்யப்பட்ட கலவரங்களே என மாந்தர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த சிறிய மதவெறி தீயானது லோக்கல் போலீஸ்காரர்களால் மிக விரைவாக, உறுதியாக அணைத்துவிடக்கூடியது என்றாலும், வன்முறை அதிவேகமாக கூட்டத்தில் பரவியதும் ஊரடங்கு உத்தரவு அமல்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்படுகிற அனைத்து கலவரங்களிலும் காவல்துறை முடக்கப்பட்டு, தடுப்பாணைகள் வரும்வரை 2 அல்லது 3 நாட்கள் கலவரங்கள் தொடர அனுமதித்துவிட்டு, பின்பு இறுதியாக கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். வகுப்புவாத வன்முறைகளை, திட்டமிட்டு வன்முறைகளை திவீரம்குறைந்த, தொடர்ச்சியற்ற வழக்குகளாக கருதக்கூடாது என மனித உரிமை செயல்பாட்டாளர் ஜான் தயாள் அவர்கள் பஸ்ட் போஸ்ட் இதழுக்கு தெரிவித்துள்ளார். இக்கலரவத்தில் மனித உயிர்கள் காயப்படுத்தப்பட்டுள்ளன, கொல்லப்பட்டுள்ளனர், சிறைபிடிக்கப்பட்டுள்ளனர், பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளனர். அவர்களின் வாழ்க்கை, பாதுகாப்பு, வாழ்வாதாரம், முதலீடுகள் சாம்பலாக்கப்பட்டதையும் நான் பார்த்திருக்கிறேன். ஊரடங்கு உத்தரவு அமல்படுத்தப்பட்ட நாட்களில் வீடுகளுக்குள் மக்கள் சிறைபிடிக்கப்பட்டு, அச்சுறுத்தப்பட்டு தங்கள் உயிரையே இழந்துவிடுகிறார்கள் என்று ஜான் தயாள் கூறுகிறார். மேலும் வகுப்புவாத பதட்டமானது நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட திட்டமிட்ட தந்திரம் அல்லது சதியின் ஒரு பகுதியாகத்தான் காலம் முழுவதும் வளர்த்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. 1947 ல் இருந்து தலைநகரில் எண்ணற்ற கலவரங்கள் நடந்துள்ளன. 1984 ல் சீக்கியர்களுக்கு எதிரான கலவரம் மிகப்பெரியதாகும். முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான கலவரங்களும் கூட காலம் முழுவதும் நடந்தேறியுள்ளது. பவானா குற்றம் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்ட ஒன்று ஆகும். இக்கலவரம் சங்பரிவார் மற்றும் காங்கிரசுக்காரர்கள் கூட எவ்வாறு கலவரத்தில் பேரார்வத்தோடு ஈடுபட்டன, தீமைகளுக்கு உதவியாயிருந்தன என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. அத்தகைய குற்றங்களுக்கு காரணமான கலவரக்காரர்கள் மீது எந்தவொரு கைது நடவடிக்கையையும் காவல்துறை மேற்கொள்ளவில்லை. இந்த கலவரங்கள் அனைத்தும் வாக்களிக்கும் மக்களை மதரீதியாக உணர்வூட்டுவதற்கு உரிய முயற்சியாகும். இந்த கறைபடிந்த அரசியல் முற்போக்கான மக்கள் வாழக்கூடிய டெல்லியில் வேலை செய்தால் என்னாகும்? சட்டமன்ற தேர்தலில் ஆதாயம் அடைவதற்காகவே வாக்காளர்களை திசைதிருப்புகிறார்கள். தேர்தலில் ஆம் ஆத்மி வெற்றிபெற்றாலும் மிக மோசமான எண்ணிக்கையை தொடாது. இருந்தாலும் மக்களவைத் தேர்தலை முன்வைத்தே வகுப்புவாத உணர்வூட்டியவர்கள்  இப்போது 2015 சட்டமனற தேர்தலுக்கான விரிவான முன் தயாரிப்பபுதான் இக்கலவரங்கள்.

வலுவான அரசியல் பரிமாணத்தை, திரும்ப திரும்ப நிகழ்கிற முரண்பாடுகளைக் குறிப்பிட்டு திரிலோக்புரியில் நடந்ததைப் போன்ற கலவரங்களை திட்டமிட்டு வாக்களிக்கின்ற மக்களை திசைதிருப்பவதற்காக உருவாக்கிவருகிறார்கள் என மாந்தர் கூறுகிறார். டெல்லி தேர்தலில் ஒரு புதுவகையான திசைதிருப்பப்பட்ட தொகுதியில் சங்பரிவாரம் வெற்றிபெறும். வகுப்பவாத காழ்பபுணர்ச்சியை எவ்வளவு காலத்திற்கு அரசியல் வெற்றிகளின் கருவியாக திட்டமிட்ட கலவரங்களாக பயன்படுத்தப்போகிறார்கள் என்பதைப் பற்றியே கவலை கொள்கிறேன்.  டெல்லி பல்கலைகழகத்தில் அரசியல் விஞ்ஞானம் போதிக்கின்ற பேரா. சரோஜ் கிரி கூறுகையில் மிகத் தெளிவாக , ஒரு நீண்ட அரசியல் சதியின் ஒரு பகுதியாகத்தான் திரிலோக்புரி, பவானா, கலவரங்கள் திட்டமிட்டு சமூகத்தில் மதவெறி உணர்வூட்டப்பட்டுள்ளது என்று கூறுகிறார். எதிர்காலத்திற்கு மிக அருகாமையில் உள்ள டெல்லி தேர்தலுக்கு இதனை சாதகமாக்குவதற்காகவே மதவெறியை உயர்த்திப் பிடித்துள்ளனர் பாஜக வினர். வகுப்புவாத சக்திகள் நாட்டின் வேறுபகுதிகளிலும் இத்தகைய தொடர் நிகழ்வுகளை ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையாக, வரிசையாக கலவரங்களையும், மதவெறி உணர்வுகளையும் விதைத்துள்ளதாக தெரிவிக்கிறார். பேராசிரியர்.

பர்ஸ்ட் போஸ்ட் இணைய இதழ்

தமிழில்

கே.எம். பாரதி

இந்திய உயர்கல்வியில் பெண்கள்

              இந்திய உயர்கல்வியில் பெண்கள்

                                             டிவிங்கில் சிவாஜ்

கல்வி என்பது ஒரு சில படித்தவர்களை மட்டும் உருவாக்குகிற கருவி அல்ல, அறிவையும் திறமைகளையும், மதிப்பீடுகளையும் மக்களுக்குள்ளாக கொண்டு செல்வதற்கான சமூகபயிற்சியாகும் தொடர்ந்து கற்பதற்கும் படிக்கமுடியாமல் போவதற்கும் உயர்கல்வியானது தொடர்ந்து வாய்ப்பினை வழங்குகிறது. மேலும் என்ன கற்கப் போகிறோம்; என்ற கேள்வி முறைப்படி எழுப்புகிற வாரிசையில் பகுப்பாய்வு முன்னோக்குத்தன்மையை மேம்படுத்துகிறது. நம்மில் பெரும்பாலானோர் மேல்நிலைக்கல்வி முடித்தபிறகு உலகத்தரம்வாய்ந்த உயர்கல்வி நிறுவனங்களுக்கு நுழைந்திடுவதற்கு ஆசைப்படுகிறோம். ஆனால் இந்த விருப்பம் நம்மில் சில பேருக்கு மட்டுமே நிறைவேறுகிறது. அதிகப்படியான கல்விக்கட்டணம் பற்றாக்குறையான அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகள், இதுபோன்ற சமூகபொருளாதார காரணிகளின் காரணமாக பெருந்திரளான மாணவர் சமூகம் உயர்க்கல்வி பெருவது கடினமாகமாறுகிறது. குறிப்பாக பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு மற்றும் நிதிஉதவி போன்ற போன்றவை உயர்கல்வியில் அவர்களுடைய பங்களிப்பைத் தீர்மானிப்பதில் முக்கியமான காரணிகளாகிவிடுகின்றன . நம்மில் சிலர் போராடி மற்றும் தடைகளை வென்று நம்முடைய வீடுகளைவிட்டு வெளியேறி கல்வியை கற்க வந்திருக்கிறோம். ஆனால் இது உண்மையாகவே வெற்றி பெறுவதற்கான சூழல் தானா? நாம் அனைவரிடமே பகிர்ந்துகொள்வதற்கான வௌ;வேறு கதைகள்  இருக்கின்றன. இருப்பினும், பலபல வித்தியாசங்கள் இருந்தாலும், பொதுவான அனுபவங்கள் இருக்கின்றன. சமூகரீதியாக பெண்கள் மீது கட்டமைப்பட்டுள்ள தடைகள் தொடர்வதால் தடையற்ற சூழலில் கல்வியைப் பெறுகின்ற அவர்களுடைய சுதந்திரமானது கட்டுப்பாடு நிறைந்ததாக இருக்கிறது. பகல் இரவு இரண்டில் எதுவாயினும் நாம் எங்கிருக்கிறோம் என்பதை தெரிந்துகொள்வதற்கு தொடர்ந்து அழைக்கப்படுகிறோம் அல்லது சமூகரீதியாக வரையறுக்கப்பட்ட எல்லைகளுக்குள்ளாக தொடர்ந்து இருக்குமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். சிலர் நாம் என்ன ஆடை அணியவேண்டும், என்ன உணவை உண்ணவேண்டும், யாரை சந்திக்கவேண்டும், யாருடன் நண்பராக வேண்டும் என்று சரிபார்ப்பது தொடர்ந்து இருக்குமாறு கூட சிலர் அறிவுறுத்தி வருகிறார்கள்.

நுழைவுத்தோ்வுகள் மற்றும் போட்டித்தேர்வுகளில் தளர்வுகள் கொண்டு வந்தாலும் கூட மேற்கண்ட அத்தகைய பெண்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் காரணமாக, அனைத்துப் பெண்களும் தங்களுக்குரிய இடத்தை பெற முடியவில்லை. சுதந்திரம் பெற்ற காலத்தில் ஒட்டுமொத்த சேர்க்கையில் உயர்கல்வியில் 10 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக இருந்த பெண்களின்  எண்ணிக்கையானது 2010-11 கல்வியாண்டில் 41.5 சதமாக உயா்ந்திருக்கிறது. யுஜிசி அறிக்கையின்படி, 2012 ல், 12 சதமான மாணவிகள் மட்டுமே முதுகலை பட்டப்படிப்புகளில் தங்களை இணைத்துக்கொண்ட அதே சமயத்தில் 0.8 சத மாணவிகள் மட்டுமே ஆராய்ச்சிப் படிப்புகளில் தங்களை பதிவு செய்துள்ளனர். பாலின ரீதியான பாகுபாடு, பாலியல் வன்முறை, மானபங்கம், வன்முறைகள் அனைத்தும் மாணவிகளின் பட்டப்படிப்பினைத் தொடர்வதற்கு தடையாகவும் மற்றும் படிப்பை பாதியிலேயே நிறுத்துவதற்கும் காரணமாக இருக்கின்றன. மாணவர் சேர்க்கையில் பாலின இடைவெளியை குறைப்பதற்கு சில உயர் கல்வி நிறுவனங்களில் மாணவிகளுக்கு 5 சதமான மதிப்பெண் தளர்வு கொடுக்கின்ற சரத்துகள் இருக்கின்றன. பல்கலைகழகங்களில் மற்றும் கல்லூரிகளில் வளாகத்திற்கு உள்ளாக மாணவிகளின் பாதுகாப்பு குறித்து எழுகின்ற கேள்விகள் பேசப்பட்டு, யுஜிசி வழிகாட்டுதலின் படி, இது போன்ற உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை அமைத்து, பாலியல் வன்முறை போன்ற பிரச்சினைகளை கவனத்தில் எடுத்து குறைதீர்க்ககூடிய அமைப்பினைப் போன்று செயல்படுவது அவசியமாகும். துரதிஷ்டவசமாக மத்திய பல்கலைகழகங்கள் பெரும்பாலனவற்றில் மிக அரிதாகத்தான் செயல்படுகின்றன.

உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் பெண்களின் வருகையானது, அவர்களை சமூக, அரசியல், பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார தளத்தில் ஒரு முக்கியமான பங்கினை வகிப்பவா்களாகவும், பொறுப்புக்களை பகிர்ந்தளிப்பவர்களாகவும் உருவாக்கிட வேண்டும். மத்திய மற்றும் மாநில பல்கலைகழகங்களில் ஆண்டு முழுவதும் பெயரளவில் தான் மாணவிகளின் பங்கேற்பும், பிரதிநிதித்துவமும் இருக்கிறது. இந்திய மாணவர் சங்கம் போன்ற உரு மாணவர் அமைப்பு மாணவிகளின் சமூக மற்றும் பொருளாதார பின்னணிகளை உயர்த்துவதோடு மட்டுமல்லாது, மாணவிகளை பல்கலைகழகங்களுக்கு உள்ளேயும்,வெளியேயும் நடக்கின்ற போராட்டங்களிலும் மற்றும் மாணவர் இயக்கத்திலும் முழு முயற்சியோடு மாணவிகளை் பெருக்குவதற்கு உரிய உத்வேகத்தை கொடுக்கிறது. தற்போதைய நடப்பாண்டில், இந்தியாவில் இருக்கின்ற கல்லூரி மற்றும் பல்கலைகழகங்களில் நடந்த மாணவர் பேரவைத் தோ்தலில் 250 மாணவிகளை பல்வேறு பொறுப்புக்களுக்கு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியுள்ளது.. இந்த அமைப்பு ஆண்டு முழுவதும் உறுப்பினர் பதிவுகளின் எண்ணிக்கையை உயர்த்துவதில் மட்டுமல்லாது, தொடர்ந்து ” படிப்போம், போராடுவோம்” என்ற கோசத்திலும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறது. நம்முடைய தோழர்கள் படிப்பிலும், போராட்டங்களிலும் இரண்டிலும் திறமையானவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் வகுப்பறையில் கற்றுணர்ந்து வந்த விசயங்களை வெளியே கொண்டு வந்து, நடைமுறையில் கருத்தியல் ரீதியாக விவாதித்திற்கு உட்படுத்தி சாதி, மதம், பால், நிறம், இனம், தேசிய அடிப்படையில் சமூகத்தில் இருக்கின்ற பாகுபாடுகளுக்கு எதிராக போராடி வருகிறார்கள்.

தற்போது நடக்கின்ற ஆட்சியில், மிகச்சிறப்பாக மற்றும் போராட்டங்களை இன்னும் தீவிரப்படுத்திட வேண்டியது அவசியமாக இருக்கிறது. இக்காலத்தில் வீட்டிற்கு உள்ளேயும், வெளியேயும் மிக அதிகப்படியான நெருக்கடிகள் இருக்கிறது. நம்முடைய உரிமையை பாதுகாப்பதற்காக இந்த சித்தாந்த போராட்டத்தை கருத்தியல் பாங்குடன் நின்று நாம் போராட வேண்டும். ஒரு சமூகத்திற்குள்ளாக சமத்துவம் என்ற கருத்தை பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஆணாதிக்கத்தை அடித்து நொறுக்குவோம்!

பிராமணீயத்தை உடைத்து நொறுக்குவோம்!!

தனியார்மையத்தை எதிர்ப்போம்!!!

                                                     தமிழில்

                                                 கே.எம். பாரதிர்ந்தள்ர்