யுவதி - மார்கழி - யுவன்

கொடும்பனியிலும் கூட தை மாத தாலி வரம் கேட்டு நிகழ்கிறது  யுவதிகளின் நன்னீராடல். திருப்பாவை ஆண்டாள் துவக்கிவைத்தது இன்னும் தொடர்கிறது மேட்ரிமோனியில் வரன் பார்க்கிற இந்த காலத்திலும். கடந்தகால எச்சங்களை விசாரணைக்கு உட்படுத்தாமலேயே நிகழ்கால சந்ததிதகள் ஏற்றுக்கொண்டுவிடுகிறது இது போன்றவற்றை. அறிவியல் வளர்ந்ததை அறியவைக்கும் செல்போன், இணையதள, வலைதள பயன்பாடுகள், இன்னும் ஏராளம். இதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு இன்னும் கோவில்களுக்குள் தஞ்சம் அடைவது நிச்சயமாக ஏனென்று  தெரியவில்லை.  காலம் கொஞ்சம் மாறிவிட்டதற்கு அர்த்தம் தருகிற பாணியில் கோவில்களில் நடக்கிற வைகறை வழிபாட்டில் ஆண்களும் கூட. இளம்பெண்களுக்காக மட்டுமே அறியப்பட்ட மார்கழி மாதம் இளைஞர்களுக்காகவும் இணைந்திருக்கிறதோ! இணை தேடித்திரியும்  இவர்களுக்கு சுயம்வரமாகிடுமோ மார்கழி திங்கள். ஆண்டாள்கள் ரெங்க மன்னனைத்தேடி போகிறார்கள்! ரெங்க மன்னன்கள் ஆண்டாளை நாடி வருகிறார்கள். தேடியும், நாடியும் நிகழ்கிற நேரத்தில் கூடிவரட்டும் .............
மார்கழி மகிழும். விலைபேசப்படும் திருமணங்களுக்கு மாற்றாய் மலரட்டும் மார்கழி மாதம். சாதியும், மதமுமாய் பேசித்திரிகிற சமூகத்தில்  வாழ்வியல்
நெறிமுறைகளைத் தொகுத்து  தருகிற பண்பட்ட குடும்பங்கள் பூக்கட்டும்.
பேதமற்ற சமூகத்தை கண்டுபிடிப்போம்.

காலை கண்ட காட்சியிகளிலிருந்து  

- கே.எம் பாரதி , ஆய்வு மாணவர் , மதுரை காமராஜர் பல்கலைகழகம் 

இனிமேல் வேண்டாம் Bye! Bye!

நேற்றைய தினம் எனது பிரியமான சகா உடன் உரையாடல் நிகழ்ந்த சமயம்., பேச்சு முடியும் தருவாயில் BYE bye என்றார். எதற்காக Bye சொல்றீங்க என கேட்டபோது அவருக்கும் புரியவில்லை.
உறவுகள் நம்மோடு பிணைந்திருப்பதையே விரும்புகிற மனப்பான்மை தமிழர் எதார்த்தம். யதார்த்தத்தை மறந்து இன்று நம்முடைய குழந்தைகளுக்கு சொல்லித்தருகிறோம் bye bye.. உண்மையான அர்த்தம்தான் என்ன? மாமழையை, நிலவை, சூரியனை பாடிய சிலப்பதிகாரம், மரங்களைக்கூட தங்கையாக பாவித்த நற்றிணை, அகநானூறு, இன்னும் ஏராளம், இயற்கையை, அஃறிணையை பாடிய தமிழ் சமூகத்தின் வழிவந்தவர்கள் நாம். ஆனால் நுனி நாக்கு ஆங்கிலத்தில் பாடுகிற நடமாடும் எந்திரமாக குழந்தைகளை மாற்றியிருக்கிறோம். நாம்மையும் சேர்த்துக்கலாம்.  இப்போது நினைவுக்கு வருவது "பசங்க -2 " திரைப்படமே.  வருகிற விருந்தாளிகளை வரவேற்று முடிந்ததும் குழந்தைகளை " ஆஃன், ஆஃப்" செய்கிற வேலைதான் முதலில் நடக்கிறது வீடுகளில்.! அந்த திரைப்படத்தில் வந்த உறவினர் ஆச்சர்யப்பட்டு கேட்கிறபோது, அந்த குழந்தை சொன்னது எல்லாரையும் சிரிப்புக்குள்ளாக்குகிறது.  உறவுகளை கொண்டாடுவதை விட்டுவிட்டு நுனி நாக்கு ஆங்கில மனப்பாடங்களை களைப்புற ஒப்பிக்க சொல்வது இன்றைய வேடிக்கை. மாறட்டும் எல்லாம். நம்ம விசயத்துக்கு வருவோம். இனிமேல் Bye bye வேண்டாம்.  போய்ட்டு வாங்க!  ன்னே சொல்லிப்பழகலாம். உறவுமுறை தொடர. எவ்வளவாய் இருக்கிறது. இப்போது நானும் போய்ட்டு வரேன்! சகாக்களே!

நன்றி

எனது சகாவிற்கு ...

இந்துத்துவா பயங்கரவாதம்

ïªJ¤th tF¥òthj« xU gh®it (1947-2003)

       -nf.v«.ghuâ, SFI ÉUJef®-

tF¥òthjkhdJ mo¥gilÆš mJ X® M£áia¡ if¥g‰Wtj‰FÇa ïuh#jªâu«. ïªJ¤Jth bfhŸifia K‹ÅW¤J»w M£áia ïªâahÉš ÃiyÃW¤Jtj‰F cÇa Ka‰ána. Mdhš ïJ M£áia¡ if¥g‰Wtj‰fhd neuo â£lkhf btË¥gilahf ïšyhkš k¡fËilna kj cz®îfis Jh©oÉ£L fytu¤ij V‰gL¤Jtj‹ _ykhf tF¥òthj r¡âfŸ j§fSila neh¡f¤ij rh¤âa¥gL¤J»wh®fŸ. fhyÅ Mâ¡f fhy¤âš tF¥òthj« v›thW ïUªjJ v‹gij RĤr®¡fh® gâî brŒJŸsh®.

            “flªj Eh‰wh©LfËš ïªJ¡fŸ K°ä«fŸ ïilna ãz¡FfŸ, Îah r‹Å K°ä« r©ilfŸ, ïªJ¡fËilna rh⢠r©ilfŸ m›t¥nghJ ÃfœªJ tªjhY« 1880fŸ tiu tF¥òthj fytu§fŸ btF mó®tkhfnt ïUªjd.”

            fhyÅ Mâ¡f¤ij Ú£o¡f nt©Lkhdhš fhyÅ Mâ¡f v⮥òz®it cUthf Élhkš áij¥gnj xnu tÊahf ãǤjhS»w jªâu¤â‹ _ykhf bgU«gh‹ik ïªJ r_f¤ij áWgh‹ik K°ä«fS¡F vâuhf brašgl it¥gj‹ thÆyhf ïªJ, K°ä« Ku©ghil cÆ®¤bjH it¤jJ M§»nya®fŸjh‹. mnjrka« tF¥òthj cz®îŸs áWgh‹ikÆd nkšj£L t®¡f¤ij m¢rKjha¤â‹ ãuâÃâfshf m§ÑfǤjd®. ïªj ntisÆY«Tl njáa cz®it Ó®Fiy¡f V‰g£l t§f ãÇÉidia ïªJ tF¥òthâfshY«, fh§»urhY« t‹ikahf f©o¡f¥g£lbj‹gJ ÃidîTw nt©L«.

            t‹Kiwfis f£lÉœ¥gJ«, kj cz®îfis Jh©oÉLtJkhf k¡fŸ x‰Wik¡F rthyhf ïU¡»‹w tyJrhÇ tF¥òthjkhdJ kNâfŸ K‹ò ïir KH§Ftj‹ _ykhf fytukhf cU¥bg‰wJ. 1922¡F K‹ò 1863š A&¥ËÆY« 1882š nry¤âY« jÉu ntW v§F« kj¤â‹ bgaÇš fytu§fŸ ÃfHÉšiy. 1921š m¿Kf« brŒa¥g£l kh©£ngh®L Ó®âU¤j« tF¥òthj ãuâÃâ¤Jt¤ij K‹ÅW¤âaJ. mj‰F ã‹tªj irk‹ fÄõ‹ gǪJiufŸ gh»°jh‹ nfhÇ¡if cUthf ɤâ£lJ. r® uh«nr bk¡blhdhšL tF¥òthj Ô®î 1937š elªj khfhz¤ nj®jÈš K°ä«ä¡»š gLnjhšÉ mj‰F¥ ãªija ÃfœîfŸ ïUrKjha¤âdÇilna ïUªj fU¤JntWghLfis, fr¥òz®it nkY« c¡»u¥gL¤âaJ. Ku©ghLfË‹ bkh¤j totkhf¤jh‹ ãÇÉid nfhÇ¡if ïUªjJ. M§»nya Vfhâg¤âa¤â‰bfâuhd nghuh£l« ts®ªJ bfh©oUªj ÃiyÆš vtU¡F« òy¥glhkš tyJrhÇ ïªJ¤th tF¥òthj« tY¥g£L¡ bfh©nl tªJŸsJ. 1947š Rjªâu« bg‰wJ« V‰g£l ãÇÉid tF¥òthâfË‹ kdÃiyia fytu§fŸ _ykhf btË¥g£lJ.

            fytu§fŸ gšyhÆu¡fz¡fhd cÆ®fis fhî th§F« vd bjǪâUªJ« t‹Kiwfis¤ Jh©Ltj‹ neh¡f« fytu§fns tF¥òthj¤âš cÆuhfî«, clyhfî« ïU¥gjhnyna.  jdJ F¿¡nfhis  v£Ltj‰F nkhjY¡fhd NHiyí«, fhuz§fisí« cUth¡f ïªJ¤JthâfŸ njo¤âǪJ bfh©oU¥gjhšjh‹ ï‹Wtiu tF¥òthj ãu¢rid¡F Ãuªju Ô®î fh©gâš á¡fš bjhl®»wJ. njr« ÉLjiy milªj 1947š ïUªJ flªj 2003tiu Ãfœªj Kj‹ikahd 99 fytu§fËš Äf K¡»akhdjhf

1.     

/2/

1947 ãÇÉid¡ fytu«

2.      1964-« M©L tF¥òthj t‹Kiw

3.      1969-mfkjhgh¤ fytu«

4.      1984-Ó¡»a gLbfhiy  

5.      1990-ujah¤âiu

6.      2002-ïd¥gLbfhiy

M»ad fUj¥gL»‹wd.

1947-š ãÇÉid¡ fytu«:

            vªj xU FHªijí« ãw¡F«nghJ mGFuš nf£gJ tH¡f« v‹whY«, ïªâa njrnkh mty¡Funyhnl kǤjJ. ïªâah J©lhl¥g£lJ« kjbt¿a®fŸ ehL KGtJ« ïªJ, K°ä«fËilna fytu¤ij cUth¡»d®. nfho¡fz¡fhdt®fË‹ brh¤J¡fŸ Niwahl¥g£lJ. ïu©L ãÇÉdU« kjbt¿Æ‹ jh¡FjY¡FŸsh»d®. »£l¤j£l 5 y£r« k¡fŸ kh©ld®. 25MÆu¤â‰F« nk‰g£nlh® fha¥g£ld®.  5y£r¤â I«gjhÆu«ng® Fobga®ªjd®.  òâjhŒ ãwªj njr¤â‰FŸ KjÈš ãz§fns uÆšfËš gaz¤jJ. J¡fK«, JauK« njhŒªJnghd kdÃiyÆš ïUªJ ÛStj‰fhd Ka‰áÆš ïªâah ïUªâU¡Fnk jÉu Rjªâu¤ij bfh©lhL« ÃiyÆš ïUªâU¡fhJ. k¡fŸ x‰WikÆ‹ ÛJ Ãfœ¤j¥g£l t‹KiwahdJ v¤jidKiw mʤjhY« tLthfnt tuyh‰¿š cŸsJ. ekJ K‹ndh®fŸ Vfhâg¤âa¤ij v⮤j rkÇš bt‰¿bg‰w jUz¤âš kj bt¿a®fËlÄUªJ eh£il¥ ghJfh¡f nt©oa f£lha¤ij mo¡nfho£L fh©ã¤jJ ãÇÉid.

1984 Ó¡»a¥gLbfhiy:

            fhÈ°jh‹ ãÇÉidthâfS¡F vâuhd ãujk® ïªâuhfhªâÆ‹ elto¡if¡F gâyoahf 1984š jdJ Ó¡»a¥ ghJfhty®fshnyna gLbfhiy brŒa¥g£lh® ïªâuhfhªâ. ïj‹ vâbuhÈahf òJblšÈ k‰W« mjid¢ R‰¿ÆU¡f¡Toa mid¤J gFâfËY« Ó¡»a k¡fS¡F vâubf Jh©o Él¥g£l fytu¤âš fh§»u° f£áÆ‹ _¤j jiyt®fŸ neuoahf <Lg£ld®. muR mâfhÇfŸ cŸË£L ï¡fytu¤â‰F clªijahf ïUªjjhš 2233 ng® bfhiyÆš ï¡fytu« KoªjJ. jÅeg®fŸ tF¥òthâfŸ brŒj F‰w« xU F¿¥ã£l ïd k¡fË‹ Ûjhd gifahf¥ gh®¡f¥g£lnj ï¡fytu¤â‰F fhuz«. Úâgâ #fehjr®kh jiyÆyhd FG Érhuizia Jt¡»aJ. Mdhš 1999š mik¡f¥g£l Úâgâ ehdhtâ fÄõ‹ F‰wthËfis milahs¥gL¤â Érhuiz   Ko¤J   it¤jJ.   bA¢.nf.vš.gf¤, r{#‹ Fkh®, b#fÔ° il£y® M»nah® F‰wthËfshf cWâ¥gL¤j¥g£l ÃiyÆš áãI-Mš fh§»uá‹ _¤j jiyt®fŸ 2003š fLikahf v¢rÇ¡f¥g£ld®. M£á mâfhǤ⚠ïUªjt®fns kj¢rh®ã‹ikia ifÉ£l Kjš Ãfœthf 1984 fytu¤ij¡ fUjyh«.

	/3/

 

ujah¤âiu1990 :

            rǪJtªj fh§»uá‹ bršth¡if jdjh¡f ïªJ k¡fË‹ X£Lt§»ia if¥g‰Wtj‰fhf ïªJ¤Jth r¡âfŸ xU§»izªJ ã‰ngh¡fhd Raey¤â£l¤njhL  ãn#ã jiyt® vš.nf.m¤thÅ jiyikÆš ehbl§F« ujah¤âiu nk‰bfh©lJ. ïªJ j®k nfh£ghLfË‹ mo¥gilÆyhd murh§f¤ij ÃWî»w btË¥gilahd â£l¤Jl‹ mnah¤âÆš uhk® nfhÆš f£L»w ngÇš 1990« M©L m¡nlhgÇš ïªj ujah¤âiu br‹w ïlbkšyh« fytu¤ij JhÉÉ£L¢ br‹wJ. kj¢rh®ã‹ik bfhŸifia Äâ¤JÉ£L¤jh‹ uj« br‹wJ. M®.v°.v°-«, r§gÇthuK« mnjhL ïizªj k‰w ïa¡f§fS« ï°yhÄa k¡fS¡F vâuhf K‹ â£lÄ£l fytu¤ij cUth¡»aJ. m°[hÄÈUªJ nk‰Ft§f«, xÇ°[h, c¤âuãunjr«, Mªâu ãunjr«, k¤âaãunjr«, kfhuhZou«, F#uh¤, f®ehlfh k‰W« òJblšÈÆY« tF¥òthj t‹Kiw bto¤jJ. F#uh¤âš k£L« 1400 ïl§fËš fytu« elªJŸsJ. bj‹ÅªâahÉš ãn#ã jdJ js¤ij V‰gL¤j ïªj fytu« cjÉaJ. ïªJ¤th kjthâfshš 1968ng® cÆ® g¿¡f¥g£lJ«, 1788ng® fha«g£ld®. ujah¤âiuÆ‹ bfh^u§fS¡F gâš brhštj‰fhf F‰wthËahf m¤thÅia Èguh‹ fÄõ‹ Érhuiz¡ T©oš V‰¿aJ. ãn#ã, ÉbA¢ã, g{uj§fš, M®.v°.v°. cŸË£l mj‹ rnfhju mik¥òfŸ ï¡fytu¤â‹ ehaf®fshf brašg£ld®.

ïd¥gLbfhiy 2002:

            ujah¤âiu mDgt¤njhL tF¥òthâfŸ mnah¤âÆš funrit v‹w bgaÇš 1992š ghu«gÇa«Ä¡f ghg® kNâia jf®¤jJ ïªâa kj¢rh®ã‹ik nfh£gh£oš ÉÇriy V‰gL¤âaJ. ïªj fha« MWtj‰FŸ ã¥utÇ 2002š r§gÇth® F«gš ï°yhÄa k¡fS¡F vâuhd K‹â£lÄ£l fytu¤ij j§fsJ kj mo¥gilthj§fis j¡f it¥gj‰fhf Jh©oÉ£ld®. jdJ nkyhâ¡f¤ij Ãiyeh£l njâa cz®Éid »s¿É£L xU ïd¤ijna mÊ¡f Ka‹w ghár »£yÇ‹ bfhŸifia ïªâahÉš bghU¤â¥gh®¥gj‰fhf nrhjidia ï°yhÄa k¡fS¡bfâuhf Ãfœ¤j r§gÇth® nj®î brŒj ïl« F#uh¤ khÃy«. nfh¤uhÉš rg®kâ v¡°ãu° uÆY¡F Ô it¤J vÇ¡f¥g£l brašjh‹ fytu¤â‰F fhuzbkd f¤âfnshL«, f«òfnshL« âǪj fytu¡ F«gY¡F m¥ghÉ ï°yhÄa M©fnsh, bg©fnsh, áWt®, áWÄanuh kÅj®fshf bj‹glhkš vâÇayhfnt ïªJ¤t tF¥òthâfshš gh®¡f it¡f¥g£ld®. nfh¤uh uÆš vÇ¥ò r«gt¤â‰F K‹ò funrtf®fËš nfhõ§fŸ ï°yhÄa k¡fis fytu¤âš <Lglit¤jJ v‹gJjh‹ c©ik. gÊ¡F¥ gÊ v‹w ga§futhj¤Jl‹ r§f gÇthuK« mjDila rfh¡fshd ãn#ã, ÉbA¢ã, M®.v°.v° cŸË£l mid¤J« neuoahf bgU«gh‹ik kjthj¤ij ï°yhÄa k¡fS¡F vâuhf Jh©oÉ£L ïd xÊ¥ò gLbfhiy elªâl tÊtF¤J¡    bfhL¤jJ.    bg©fS¡F    vâuhf     elªj     F‰w§fŸ   _ykhf

/4/

fytukhdJ ÔÉu¥gL¤j¥g£lJ. Fšg®¡ brhir£o, enuhlh gh£oah, tnjhjuh, mfkjhgh¤ vd m¤jid efu§fËY« jh¡FjY«, vǤJ bfhiy brŒa¥gLtJkhf ã¥utÇÆ‹ ïWâeh£fŸ ïªJ¤th tyJrhÇfS¡F rhjfkhdJ. ïj‰F m«khÃy Kjšt® enuªâu nkhoÆ‹ Mjuî btË¥gilahf »il¤jJ. fhtš Jiw mâfhÇfŸ Tl iff£o nto¡if¥ gh®¤jJ«, ghug£r« fh£oaJ« fytu¤â‰F bkUT£oaJ. murh§f gântLfËš 1037ng® bfhiybrŒa¥g£ljhf jftš ïUªjhY«, njáa kÅj cÇik Miza¤â‹ jftšgo 2 MÆu¤â‰F« nk‰g£nlh® gLbfhiy brŒa¥g£lJ«, gšyhÆu¡fz¡fhndh® jh¡FjY¡FŸshdJ« btËtU»wJ.

            F#uh¤âš cŸs 182 r£lk‹w bjhFâfËš 152 bjhFâfËš fytu¥ ghâ¥ò V‰g£LŸsJ. ãu©£iy‹ VL bg©fŸ ÛJ«, FHªijfŸ ÛJ« Vt¥g£l t‹Kiwia btË¢rÄ£LŸsJ. bg©fŸ îthzkh¡f¥g£lJ«, ghÈaš t‹bfhLikfS¡F cŸsh¡f¥g£L vÇ¡f¥g£lJ«jh‹ Û©L« Û©L« F#uh¤âš elªJŸsJ. FHªijfË‹ f©K‹nd jdJ jhŒfS¡F fhÉ¡ T£l¤jhš ne®ªj t‹braš kdßâahf ghâ¤JŸsJ. ïâš vÇ¥gbj‹gJ ghÈaš t‹bfhLikÆ‹ jÉ®¡f Koahj gFâahf ïUªJŸsJ. ïªJ¤th ga§futhâfË‹ t‹brayhš 185 bg©fŸ fha¥gL¤j¥g£LŸsd®. bg©fS«, FHªijíkhf 225ng® gLbfhiy brŒa¥g£ld®. 11bg©fŸ v›Éj <î ïu¡fKÄ‹¿ ghÈaš t‹bfhLik¡F cŸsh¡»d®. F#uh¤ khÃy njáa kÅj cÇik Miza«, bg©fS¡fhd ghuhSk‹w¡ FG k‰w« gy c©ik m¿í« FG¡fŸ, bg©fŸ ÛJ Ãfœ¤j¥g£l jh¡FjšfŸ _y«jh‹ fytu« â£lÄ£L Jh©l¥g£LŸsJ v‹gij Ã%gd« brŒJŸsd®. Ãiwkhj f®¥ãÂahd Aîá® ghD ÛJ Ãfœ¤j¥g£l jh¡Fjš kÅj¤j‹ik cŸs x›bthUtiuí« tF¥òthj¤â‰F vâuhf bfhªjË¡f¢ brŒí«. tƉiw¡ »Ê¤J jhÆ‹ f©K‹nd vÇ»w ÔÆš 9khj áRit Nyhíj¤jhš F¤â Jh¡» åáa r«gt«jh‹ ïªJ¤th nfh£gh£o‹ nfhu tot¤ij btË¥gL¤âíŸsJ. ï¤jifia m¢RW¤J« elto¡iffS¡F Mjuthf muR ïaªâu¤ij ga‹gL¤âat® enuªâunkho. mtUila mik¢ruit rfh¡fŸTl fytu¤âš <Lg£LŸsd®.

            fytu« elªJ KoªJ 5 M©LfŸ Md ã‹dU« mikâahd NHš V‰glhkš 103 Ãthuz Kfh«fËš 1,37,697 ng® j§f it¡f¥g£LŸsd®. 8700¡F« nk‰g£nlh® F#uh¤â‰FŸshf ïl« bga®ªJŸsd®. 4954 åLfŸ KGikahf jf®¡f¥g£LŸsd. 18,924 åLfŸ bjhl®¢áahf ïo¡f¥g£LŸsd. jdJ brhªj khÃy¤ânyna áWgh‹ikÆd k¡fŸ mfâah¡f¥g£LŸsd®. Ãthuz Kfh«fËšTl K°ä«fŸ FHªijfis c‰g¤â brŒ»wh®fŸ v‹W ïÊîgL¤â F#uh¤ îthf« _l Ka‹wJ. c¢rÚâk‹w« Tl bg°£ ng¡fÇ vÇ¥ò tiyÆš “ïªJ¤th tyJrhÇfŸ ga§futhâfisÉl nkhrkhdt®fŸ. mªÃa eh£L vâÇfisÉl Mg¤jhdt®fŸ vd F‰w« rh£oíŸsJ.” ãn#ã, M®.v°.v°. ÉbA¢ã, g{uj§fš, átnrdh cŸË£l ïªJ¤th tF¥òthâfŸ jdJ ïªJ uh°ou nfh£gh£il bkŒã¥gj‰fhf ï¤jifa fytu§fis F#uh¤âš el¤âíŸsd®.

/5/

 

kâ¥ÕL:

            ïªâa ãÇÉid bjhl§» ïd¥gLbfhiy elªj 2002-2003 tiu elªj 99 K¡»a fytu§fËš 1984 jÉu kj¤â‹ ngÇš tF¥òthj r¡âfshš Jh©o Él¥g£ljhf Rjªâu ïªâahÉš kj¢rh®g‰w muR mikªjhY« muR rh® Ãfœ¢áfËš Tl ïªJkj« bjhl®òila rl§FfŸ ï‹D« ïl«bgW»wJ. kj¤âÈUªJ muir ngh¡F« j‹ikÆÈUªJ Éy» mid¤J kjK« rkkhdJ v‹w gh®itÆš muR ïU¡»wJ. tF¥òthj« bk‹nkY« mâfÇ¥gj‰F ïªâa muá‹ kjthâfnshL rkur« brŒJ bfhŸ»w rªj®¥gthj¡ bfhŸifna fhuz«. fh§»u° M©lnghJjh‹ Vuhskhd fytu§fŸ bto¤JŸsJ. kj¢rh®ã‹ikia ghJfh¡f¤ jt¿aâš fh§»u° °jhgd¤â‰F bgU«g§F cŸsJ. 1947 Kjš 1989 tiu bto¤j tF¥òthj fytu§fis fz¡»š bfh©lhš btWknd bghUshjhu fhuz§fS¡fhfnt elªJŸsd. Mdhš 1990¡F¥ ã‹ò mKšgL¤j¥g£l eåd jhuhska, jÅah®ka r_f bghUshjhu js§fËš kj¡fytu§fŸ cUthf tÊtF¤JŸsJ. mjdhšjh‹ 99 fytu§fËš 64 fytu§fŸ 1990 - 2003 tiuahd ïil¥g£l fhy¤âš ÃfœªJŸsd. jtwhd bghUshjhu bfhŸif ntiy thŒ¥ã‹ikiaí«, ViH gz¡fhu ïilbtËia cUth¡» tU« fyh¢rhu« bjhl®òila m¤Jid m«r§fËY« ghâ¥ig V‰gL¤âaj‹ Éisîfis ïªJ¤th MS« t®¡f« jd¡F rhjfkhf ga‹gL¤â¡ bfh©lJ.  ïªâa KjyhˤJt MS« muáaÈš tF¥òthjkhdJ ãÇ¡f Koahj gFâahf ïU¥gjhšjh‹ mj‰F Ô®î fhz M©lnghJ«, MS«nghJ« fh§»u° jhkâ¤jJ.  t‹Kiwfisna tuyhwhf¡ bfh©l ïªJ¤th tyJrhÇfŸ vªjÉj¤âY« nt‰WikÆš x‰Wikia bfh©l ïªâahit MStj‰F jFâa‰wt®fns. fh§»uáY« ïªJ¤Jth¡fŸ ïiyku fhŒfshfnt ïU¡»wh®fŸ. ït®fŸ ïUtiuí« ÃuhfÇ¥gnj ïªâa kj¢rh®ã‹ik nfh£gh£il ghJfh¥gj‰fhd Kjš elto¡ifahF«. nj®jš ãu¢rhu¤â‹ nghbjšyh« ïÅ¡f, ïÅ¡f ngá k¡fË‹ J‹gJau§fS¡F kh‰W it¤âU¡F« xnu kU¤Jt® jh‹jh‹ v‹W ãu¢rhu ty« tªjt® nkho. 100 eh£fËnyna nkhoÆ‹ Ra %g« m«gykh»É£lJ. g.#.fhÉ‹ rha« btS¡f¤ Jt§»É£lJ. tF¥òthj fytu§fS¡F Ãuªju Ô®thdJ všyhU¡F« všyhÉjkhd cÇikfS«, rYiffS« »il¥gij c¤juthj¥gL¤J»w k¡fŸ ey ïlJrhÇ nrhrÈr murh§f¤jhšjh‹ cWâ¥gL¤âl Koí«.

MŒî¡F cjÉa juîfŸ:

1.      j¢rh®ã‹ik elto¡if¡fhd ifnaL nf.v‹.g¡f®.

2.      ne‰W K«ig, ï‹W F#uh¤, ehis ?

3.      ã.n#.uhn#°tÇ MŒî¡ f£Liu #tA®yhš neU gšfiy¡ fHf«.

4.      F#uh¤ fytu« bjhl®òila ïizajs Mjhu§fŸ.

5.      F#uh¤ ts®¢áah? å¡fkh?  RnuZ 

ஓலங்களின்

விடைதாள்களின் விபரீதங்கள்

மார்ச்,ஏப்ரல் தேர்வுகளின் முடிவுகளுக்காக மே காத்திருந்தது போல 10,+2 க்கு முடிவுகள் வந்துவிட்டன.முதல்தர மதிப்பெண் பிடித்த மாணவ-மாணவிகளின் புகைப்படங்கள் வசந்தம் வீசும் புன்னகையோடு நாளேடுகளில் அலங்கரிக்கின்ற்போது,மறுபுறம் தேர்ச்சி விகிதம் குறைந்ததற்காக ஆசிரியர் சமூகம் பலிவாங்கப்படுகிற இன்னொரு செய்தியும் பிரசுரிக்கப்பட்டு கல்வித்துறையின் நடவடிக்கைகள் நியாயம் கற்ப்பிப்பது போல நடிக்கின்றன. இந்த ஆண்டு பன்னிரண்டாம் வகுப்பு தேர்வு முடிவு வெளிவந்த நிலையில் பரப்பான செய்தியாக பேசப்பட்டது தேர்ச்சிவிகிதம் குறைந்ததற்காக கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் 12 ஆசிரியர்கள் மீது நடவடிக்கை,2 தலைமையாசிர்கள் சஸ்பெண்ட் என முதன்மைக் கல்வி அலுவலரின் நடவடிக்கை பாய்ந்தது தான். யதார்த்தம் என்னவெனில் ஆசிரியர் சமூகத்தை மட்டும் குற்றம் சொல்வது நியாயமன்று. எல்லாவிதப் பிரச்சினைகளுக்கும் மூலநதியாய் இருப்பது அரசும்,அரசில் அங்கம் வகிக்கின்ற ஆட்சியாளர்களும் தான்.பள்ளியில் சான்றிதழ் பெறுவதையே நோக்கமாகக்கொண்ட தேர்வுமுறையில் பாதிக்கப்படுவது ஆசிரியரும்,மாணவரும் தான்.

                                           கல்வியைப் பற்றி விவாதிக்கிற போது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தைப் பற்றி விவாதிக்கின்ற என்ற எண்ணம் வேண்டும் என கல்வியாளர் பாவ்லோ பிரையரே குறிப்பிடுவார். ஆனால் தமிழகத்தில் கல்வியைப் பற்றி விவாதிக்கிறபோது அரசுப்பள்ளிகளின் அவலநிலையும்,தனியார்ப்பள்ளிகளின் கட்டணக்கொள்ளையும் தான் விவாதங்களில் இடம்பெறும். வீதிவீதியாக விளம்பரங்கள், பெற்றோர்களை கவருகிற ஆங்கில மோகம்,இதர வகுப்புக்கள்,எல்லவற்றிற்கும் மேலாக தரம் என்ற வார்த்தை இவைதான் இன்றைய கல்வி வியாபாரத்தின் சூட்சமமாக இருக்கிறது.மறுபுறம் அரசுப்பள்ளிகளோ தனியார்மையத்திற்கு போட்டியாக எந்தவித முனைப்பும் காட்டமுடியாமல் வேடிக்கை பார்க்கும் கண்டும் காணாத இடமாக மாறியுள்ளன. தரம் என்ற வார்த்தைக்குப் பின்னால் ஒளிந்துகிடக்கின்ற பெருமுதலாளிகளுக்கு சேவகம் செய்கிற ஆங்கிலமும்,அதன் அடிநாதமாக விளங்குகிற மனப்பாடக்கல்வியும் தான்.விஜயதசமி பண்டிகையைக்கூட நிதி கறக்கின்ற நிகழ்வாக மாற்றிவிட்டார்கள் தனியார்பள்ளி முதலாளிகள். குறைவான சம்பளம் வாங்குகிற அனுபவம் குறைவான ஆசிரியர்களைக்கொண்டு பாடப்புத்தகங்களை மனப்பாடம் செய்யவைத்து மாணவ-மாணவிகளை இயந்திரகதியாக்குகிற மதிப்பெண்களால் எடை போடுகிற தவறான நடைமுறைதான் தனியார்ப்பள்ளிகளில் பின்பற்றப்படுகிறது. இத்தகைய தவறான நடைமுறைதான் காலிப்பணியிடங்கள் நிறைந்த அரசுப்பள்ளிகளை மோசமென சொல்லச்சொல்கிறது.

                                           தபால்நிலையங்களில் இந்தியில் எழுதினால் கூட கருப்பு வண்ணம் பூசுவோமென எச்சரிக்கை பாடி 1967 ல் ஆட்சிக்கு வந்த தி.மு.க-ம்,அதன் தொப்புள்கொடி உறவான அதிமுக-ம் தான் தமிழகத்தை (1) மாறிமாறி ஆட்சி செய்துவருகிறன.ஆனால் ஏழை,எளிய,சாமான்ய வீட்டுப்பிள்ளைகள் பயில்கிற அரசுப்பள்ளிகளை அவலங்களின் ஆலயமாக மாறியதற்கும்,ஆங்கிலவழிக் கல்வி செழித்து தமிழகத்தில் தனியார் காசு பார்க்கவும் இவர்களே காரணம். 1970-களில் தமிழகத்தில் பள்ளிக்கல்விக்குள் தனியாரை அனுமதிப்பது என முடிவெடுக்கப்பட்டு சிறுமுதலாளிகளும்,நிலவுடைமையாளர்களும் பள்ளிகளில் முதலீடு செய்யத்துவங்கினர். முப்பது ஆண்டு நிறைவு பெற்ற 2001 ல் தனி இயக்குனரகம் துவங்கும் அளவுக்கு தனியார்ப்பள்ளிகள் உயந்ததன.இந்த காலகட்டத்தில் புதிதாக துவங்கப்பட்ட அரசாங்கப்பள்ளிகள் எண்ணிக்கை சொற்பமே.காலிப்பணியிடங்களும் நிரப்பப்படவில்லை.பள்ளிகளை காலத்திற்கு தகுந்தாற்போல் முன்னேற்றவும் தி.மு.க-அ.தி.மு.க அரசுகள் ஏற்பாடுகள் செய்யவில்லை.

                                            இன்றும் தமிழகத்தில் உள்ள பெரும்பாலான அரசுப்பள்ளிகளில் குறைந்தபட்ச அடிப்படைவசதிகள்கூட கிடையாது. 50% பள்ளிகளில் குடிநீர் வசதி இல்லை.80% பள்ளிகளில் கழிப்பறைவசதி இல்லை. கழிவறை உள்ள 70% பள்ளிகளில் பயன்பாடற்று கிடக்கிறது.போதுமான வகுப்பறை,ஆய்வகம்,விளையாட்டு மைதானம் போன்ற அடிப்படை வசதிகள் இல்லாத 52% பள்ளிகள் நமது தமிழகத்தில்தான் இருக்கின்றன. அடிப்படைவசதிகளில் எவ்விதத் தகுதியுமற்ற இப்பள்ளிகளில்தான் காலந்தோரும் கற்ப்பிக்கப்படுகிறது சுத்தம் சோறுபோடுமென்று.பல்லயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்,அலுவலர்,உதவியாளர் உள்ளிட்ட பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாமலேயே உள்ளன. இலவச மடிக்கணினி கொடுப்பதால் மட்டும் நிலைமை மாறாது.இது ஒருபுறமிருக்க புதிய பள்ளிகளையே திறக்கக்கூடாதென்ற முடிவில் இருக்கின்ற தமிழக அரசு 100 கோடியில் தமிழ்த்தாய்க்கு சிலை வைக்கப்போவதாக அறிவித்துவிட்டு தாய்மொழிக்க்ல்விமுறைக்கு கல்லறைகட்டுகிற வகையில் அரசுப்பள்ளிகளில் ஆங்கிலவழிக்கல்விமுறையை செயல்படுத்தியது.பள்ளிகளைத் தரம் உயர்த்துவதாகக்கூறி அறிவிப்புக்களை வெளியிட்டது.பெயரில் மட்டுமே உயர்ந்திருக்கின்ற இப்பள்ளிகளில் எந்தவிதக்கட்டமைப்புவசதியும் கிடையாது.தரம் உயர்த்தப்பட்ட பள்ளிகளுக்கு அரசு நிதி ஒதுக்கவில்லை. மாறாக தமிழகத்தில் அ.தி.மு.க அரசு 4 ஜோடி சீருடைகள்,10 ம் வகுப்புவரை பயிலும் மணவர்களுக்கு காலணிகள்,உலகவரைபடங்கள்,நோட்டுக்கள்,புத்தகப்பைகள்,ஜியாமெற்றிக் பாக்ஸ், மாணவிகளுக்கு நாப்கின் வழங்குவது(கழிப்பறை வசதியே பல பள்ளிகளில் இல்லை) என அரசு அறிவித்தது. அரசின் அறிவிப்பு ஓட்டைப்பானையில் தேனைச் சேர்த்து வைப்பதற்கு சமம். மேலேகண்ட குறைகளை பூர்த்திபண்ணாமல் ஆசிரியர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதால் மட்டும் தமிழகப்பள்ளிக்கல்வியில் எந்தவித மாற்றமும் ஏற்படாது.இத்தகைய குறைபாடோடு அரசுப்பள்ளி காணப்படுவதால்தான் கடந்த 14 ஆண்டுக்கும் மேலாக தேர்ச்சி விகிதம் குறைவதற்கு காரணம்.             (2)

                                        என் மாநிலத்திலுள்ள ஏழைக்குழந்தைகள் அனைவரும் படிக்க, இலவசக்கல்வி கொடுப்பதால் வருகின்ற நிதிச்சுமையைத் தடுத்திட, தேவைப்பட்டால் மக்க்ளிடம் துண்டு ஏந்தி பிச்சை எடுத்தாவது படிக்கவைப்பேன் என்று கல்வி குறித்து அக்கறைப்பட்ட காமராஜர் பிறந்த தமிழகத்தில்தான் இந்த நிலை. வயது,கற்கும் திறன்,ஆர்வம் ஆகிய மூன்றின் அடிப்படைகளுக்கும்முற்றிலும் மாறாக அமைந்துள்ள சுமைகூடிய கல்விமுறையை சீர்திருத்துவதே இன்றைய தேவை.பேரா.யஷ்பால் குழுவும்,அதன் மீதான தமிழக அரசின் குழுவும் நடைமுறைபடுத்தவேண்டிய பரிந்துரைகளை வழங்கியுள்ளன.இந்திய தேசத்திற்கு எண்ணிலடங்கா வல்லுனர்களை பல்துறைகளுக்கு அர்ப்பணித்த அனுபவம் இரண்டாம் கருவறையாக திகழ்கின்ற தமிழக அரசுப்பள்ளிகளுக்கு இருக்கிறது என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது.நாம் சொல்லிய வண்ணமாக செயல்படட்டும் தமிழ்நாடு அரசு.   

                                                                       (3)                 - கே.எம்.பாரதி, இந்திய மாணவர் சங்கம்,

                                                                                         விருதுநகர் மாவட்டக்குழு.                                         

                                                                          

சாதியமும் மதச்சார்பின்மைக்கான யுத்தமும்

சாதியமும் மதச்சார்பின்மைக்கான யுத்தமும்

அணுகுண்டு ஒருமுறைதான் வெடிக்கும். புத்தகம் திறக்கும் போதெல்லாம் வெடிக்கும். ஆனால் யாருக்கு ஆதரவாக வெடிக்கும் என்பதே கேள்விக்குறி. உலக தொழிலாளிகளின் விடுதலைக்காக பிறந்த கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை., ஜார் மன்னனின் கொடுங்கோலை மல்லுக்கு அழைத்த பெயர்பெற்ற தாய் நாவல், இந்திய விடுதலைக்காக ஜனித்த பத்திரிகைகள் என சமூகத்தில் நிகழ்கிற அனைத்து மாற்றத்திற்கு பின்னால் பத்திரிக்கைகளே பங்காற்றியது என்றால் அது மிகையாகாது. ஆனால் சமூகநீதிக்கெதிரான குரலாக பத்திரிகை, பதிப்பகம் செயல்படுமா ...? கேள்வி மட்டுமல்ல.  கீதை என்ற பதிப்பகம் தன் வாழ்நாள் முழுதும் இந்துத்துவா கொள்கையை உயர்த்திப்பிடித்துள்ளது. இந்தியாவில் மதச்சார்பின்மை கொள்கை நிலைபெறக்கூடிய ஒன்றுதானா? என்றால் அது இல்லை என்று கூறியுள்ளது. ஒரு நாடு -தேசம் என்ற வகையில் இந்தியா மதத்திலிருந்து தன்னை துண்டித்துள்ளது என்ற அரசியல் அமைப்புச்சட்டத்தின் உண்மைத்தன்மையையே நிராகரிக்கிறது.

இந்துத்துவாவே இதயதுடிப்பு

பல்வேறு சாதனைமிக்க புத்தகங்களை எழுதியுள்ள அக்ஷ்ய முகுலின் புதிய புத்ததமான "மேக்கிங் ஆஃப் ஹிந்து இந்தியா "   இந்துத்துவ நுண்ணாய்வுக்குடையின் கீழாக கீதை பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
இந்துத்துவ கொள்கையின் நுழைவு மையமாக திகழக்கூடிய கீதை பதிப்பகம் இந்தியாவில் மிகப் பழமையானதும், இந்துயிசத்தின் வலிமையான தசைகளுக்கு ஊட்டச்சத்து அளிக்கக்கூடிய புகழ்பெற்றதும் ஆகும். இப்பதிப்பகம் நீண்டநெடுங்காலமாகவே
தன்னை சங்பரிவாரத்தின் வெவ்வேறு கரங்களுடன் இணைத்திருக்கிறது.

கீதை பதிப்பகம் மற்றும் அதன் மாதப்பத்திரிக்கையான கல்யாண் ஆகிய இரண்டும் 1920களின் மத்தியில் கோரக்பூரில் துவக்கப்பட்டது.
இந்துத்துவகொள்ளைக்கு உயிரூட்டக்கூடிய ஏராளமான செயல்களில் தன்னை ஈடூபடுத்தியுள்ளது. 2014 நாடாளுமன்ற தேர்தலுக்கு முன்புகூட இப்பதிப்பகம் 72 மில்லியன் பகவத்கீதை, துளசிதாசரின் 70 மில்லியன் ராமாயணம், இந்து சமய பெண்கள், குழந்தைகளின் அடையாளங்கள் உள்ளடங்கிய பிரதிகள் 94.8 மில்லியன் எண்ணிக்கையிலும் விற்பனை செய்திருக்கிறது. இன்றும் கூட கல்யாண் இதழின் விற்பனை 2 லட்சமாக இருக்கிறது. அதன் எதிரினையான ஆங்கில பதிப்பான கல்யாண கல்பதரு ஒரு லட்சத்திற்கும் அதிகமான அளவில் சுற்றுக்கு விடப்படுகிறது.  கீதை பதிப்பகமும், கல்யாண் பத்திரிக்கையும் மார்வாரி மூலதனத்தால் நிதி பெறுகிற நிறுவனமாகும். முகுலின் புத்தகம் கீதை பதிப்பகத்தின் உரிமையாளர் ஜெய்தயாள் மற்றும் 40 ஆண்டுக்கும் மேலாக கல்யாண் இதழின் ஆசிரியராக பணியாற்றுகிற ஹனுமான் பிரஷாத் போத்தார் ஆகிய இருவரும் ஒரு மார்வாரி வணிகர் ஆன்மீகவாதியாக மாறினார்கள் என்பதை விவரிக்கிறது. கல்யாண் பத்திரிகையின் நீண்டகால ஆசிரியர் போத்தார் அதிகப்படியாக பிராமண சாதியைச் சேர்ந்த ஆசிரியர்கள், கலைஞர்கள்,எழுத்தாளர்களுடன் தான் பணிசெய்திருக்கிறார். டால்மியாக்கள், திவேதிகள், கோயாங்கர்கள், குப்தர்கள், பிர்லாக்கள், ஜைனர்கள்,  சதுர்வேதிகள், முகர்ஜிகள் ஆகியோரே கீதை பதிப்பகத்தின் வரலாற்றை விவரிக்ககூடியவர்களாக அதன் செயல்பாட்டில் இருந்துள்ளனர். இந்த பனியா -பிராமண இணையானது தற்செயலாக நிகழ்ந்த விபத்து அல்ல. ஒரு இந்து தேசத்தை ஏற்படுத்த வேண்டியதற்கு தேவையான திட்டத்துடன் தான் இது ஒவ்வொன்றும் செயல்படுகிறது. சாதிய காண்ணோட்டத்திலான மதத்தை பரப்புகிற நிறுவனம் என்பது  இதன் மூலம்
தெரியவருகிறது.

சாதிய-சமூக மேலாதிக்கத்திற்கான செயல்திட்டம்

19 ம் நூற்றாண்டின் இறுதிவாக்கில் துவங்கி 20 நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலிருந்து இந்திய பொருளாதாரத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்த ஆரம்பித்தனர் மார்வாரிகள். பொருளாதாரத்தில் பெருத்தவர்களாக மார்வாரி சமூகம் இருந்தாலும், சமுதாயரீதியாக வைசியர்களாகவே நிலைநிறுத்தப்பட்டனர். ஆனால் பொருளாதாரத்தில் தாழ்ந்த பிராணமனர்களும், ஷத்திரியர்களும் சமூக அளவில் உயர்வாகவே மதிக்கப்பட்டனர். இந்நேரத்தில் வட இந்தியாவில் நிகழ்ந்த நிலவுடைமை சமூக வீழ்ச்சி மார்வாரிகள் புதிய ஷத்திரியர்களாக உருவாகிட வழிவகுத்தது. அதே நேரத்தில் மார்வாரிகள் தங்களுடைய வணிக நடவடிக்கைகளையும் தொடர்ந்தனர்.

மார்வாரிகள் தங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கின்ற அடையாள நெருக்கடியை பசு பாதுகாப்பு இயக்கங்களுக்கு நிதி வழங்கல், ராமாயணத்தை வெளியிட உதவியளித்தல், கோவில், பள்ளி,மருத்துவமனை கட்டுவது உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகள் வழியாக உயர்ந்த  சமூகநிலையினை   அடைவதன் மூலமாக தீர்த்துக்கொள்ள முற்ப்பட்டனர். இதன் மற்றொரு நடவடிக்கையாக அச்சகங்களையும், பத்திரிக்கைககளையும் நிறுவுவதாகும். துவக்கத்தில் மார்வாரி சமூகத்தை சீர்திருத்துவதாக இருந்து அதன் துணை நடவடிக்கையாக இந்து தர்மத்தை உயர்த்துவதாக இருந்ததது. அத்தகைய தந்திரத்தின் அடிப்படையில்தான் அக்காலகட்டத்தில் மார்வாரி கெசட், ராஜஷ்தான் சமச்சார், மார்வரிசுதர், மார்வாரி அகர்வால் உள்ளிட்ட பத்திரிக்கைககள் துவங்கப்பட்டது.
இந்து சமூகத்தில் நிலவுகிற சத்திரிய -பிராமண முகாந்தரத்திற்கு பதில் பனியா - பிராமண. முகாந்திரத்திற்காகவே இத்தனையும் நடக்கிறது. இரு பிறப்பாளர் முறையை உயர்த்துகிற,  இந்து மதத்தில் இருக்கின்ற உயர்சாதி சிறுபான்மையினரை முன்னிலைபடுத்தும்  இந்துத்துவா கொள்கையை நடைமுறைபடுத்தும் நோக்கத்துடன் தான் கீதை பதிப்பகத்தின் செயல்பாடு இருக்கிறது. இந்து

கீதை பதிப்பகம் நடத்தும் அறக்கட்டளையில்
இருபிறப்பாளர்கள் எனப்படும் பிராமண- ஷத்திரிய - வைசிய சாதியினர் மட்டுமே
உறுப்பினர்களாக இருக்க முடியும். முழுக்க முழுக்க இந்து சனாதான தர்மத்தை முன்னிருத்தும் முயற்சி.  "இந்துத்துவாவிற்கும்
ஜனநாயகத்திற்கும் இடையிலோ அல்லதுஇந்துத்துவாவிற்கும் சமத்துவத்திற்கும்
இடையிலோ உறவுக்கு வாய்ப்பே இல்லை என்பதை கீதா பிரஸ்சின் பக்கங்கள்
தெளிவாக உணர்த்துகின்றன .ஆனால் இந்துத்துவா எனும் வியாதியை
உருவாக்கியள்ள வைரஸான சாதி எனும் யதார்த்தத்தை உணராமல்
மதச்சார்பின்மைக்கான போரில் வெற்றிகாண இயலாது."

- தமிழில் சுருக்கம்
கே.எம்.பாரதி
ஆதாரம்: 09.09.15 தேதியிட்ட ஆங்கி ல இந்து (G.சம்பத் அவர்களின் கட்டுரை)